BearLawคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4092 - 4096/2564
แผนบำเหน็จบำนาญที่ให้หักประโยชน์จากแหล่งอื่น นายจ้างหักค่าชดเชยออกจากเงินบำเหน็จได้
หลักที่ได้
เมื่อแผนบำเหน็จบำนาญกำหนดให้ลดผลประโยชน์ลงได้เท่าจำนวนที่นายจ้างมีหน้าที่ต้องจ่ายเมื่อเลิกจ้าง ย่อมรวมถึงการหักค่าชดเชยที่จ่ายไปแล้วออกจากเงินบำเหน็จได้
ข้อเท็จจริงย่อ
แผนบำเหน็จบำนาญของจำเลยกำหนดว่าเงินบำเหน็จที่จะจ่ายเป็นเงินก้อนเท่ากับเงินเดือนเดือนสุดท้ายคูณด้วยจำนวนปีของอายุงานและคูณด้วยตัวประกอบตามตาราง โดยมีเงื่อนไขว่าหากพนักงานได้รับประโยชน์จากแหล่งใด ๆ ที่จำเลยจ่ายในลักษณะอื่นใดเพื่อให้มีการจ่ายประโยชน์แก่พนักงานเกี่ยวกับการเลิกจ้าง จำเลยมีสิทธิลดผลประโยชน์ที่จะจ่ายตามแผนลงเพื่อให้สอดคล้องและเหมาะสมกับประโยชน์จากแหล่งอื่น และลดได้เท่าจำนวนที่จำเลยมีหน้าที่ต้องจ่ายเมื่อมีการเลิกจ้าง ข้อเท็จจริงได้ความว่าจำเลยหักหรือลดเงินบำเหน็จของโจทก์ทั้งห้าไปบางส่วนเท่ากับจำนวนที่จ่ายเป็นค่าชดเชยแก่โจทก์ทั้งห้า โจทก์ทั้งห้าจึงฟ้องเรียกเงินบำเหน็จส่วนที่ถูกหักไป
เหตุผลของศาล
- เงื่อนไขการหักเงินตามแผนบำเหน็จบำนาญทุกฉบับมีความหมายทำนองเดียวกันว่า หากพนักงานได้รับประโยชน์จากแหล่งใด ๆ ที่นายจ้างจ่ายเกี่ยวกับการเลิกจ้าง นายจ้างมีสิทธิลดผลประโยชน์ตามแผนลงให้สอดคล้องและเหมาะสมได้
- ทั้งกำหนดให้ลดได้เท่าจำนวนที่นายจ้างมีหน้าที่ต้องจ่ายเมื่อมีการเลิกจ้าง ซึ่งมีความหมายรวมถึงการหักเงินค่าชดเชยอันเป็นเงินที่จ่ายเพราะการเลิกจ้างออกจากเงินบำเหน็จ
- เมื่อจำเลยหักหรือลดเงินบำเหน็จของโจทก์ทั้งห้าเท่ากับจำนวนที่จ่ายเป็นค่าชดเชย จึงเป็นไปตามเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในแผนบำเหน็จบำนาญ ถือว่าจำเลยจ่ายเงินบำเหน็จโดยชอบแล้ว โจทก์ทั้งห้าไม่มีสิทธิได้รับเงินบำเหน็จตามฟ้องอีก
มาตราที่เกี่ยวข้อง
ย่อคำพิพากษาทางการ
เงื่อนไขการหักเงินตามแผนบำเหน็จบำนาญทุกฉบับมีความหมายในทำนองเดียวกันว่า เงินบำเหน็จที่จำเลยจะจ่ายเป็นเงินก้อนจำนวนเท่ากับเงินเดือนเดือนสุดท้ายคูณด้วยจำนวนปีของอายุงานและคูณด้วยตัวประกอบที่ใช้คูณตามที่กำหนดไว้ในตารางซึ่งพนักงานของจำเลยมีสิทธิได้รับนั้น หากมีในกรณีที่พนักงานได้รับประโยชน์จากแหล่งใด ๆ ที่จำเลยได้จ่ายในลักษณะอื่นใดเพื่อให้มีการจ่ายประโยชน์แก่พนักงานเกี่ยวกับการเลิกจ้าง จำเลยมีสิทธิลดผลประโยชน์ที่จะจ่ายตามแผนบำเหน็จบำนาญนี้ลงเพื่อให้สอดคล้องและเหมาะสมกับประโยชน์ต่าง ๆ ที่พนักงานได้รับจากแหล่งอื่น ๆ นั้นได้ด้วย และลดได้เท่าจำนวนที่จำเลยมีหน้าที่ต้องจ่ายเมื่อมีการเลิกจ้าง ซึ่งมีความหมายรวมถึงจำเลยมีสิทธิที่จะหักเงินที่จำเลยได้จ่ายเป็นค่าชดเชยแก่พนักงานอันเป็นเงินที่จ่ายเพราะการเลิกจ้างออกจากเงินบำเหน็จที่พนักงานของจำเลยมีสิทธิได้รับ ดังนั้น เมื่อได้ความว่าจำเลยได้หักหรือลดเงินบำเหน็จของโจทก์ทั้งห้าไปบางส่วนเท่ากับจำนวนที่จำเลยจ่ายเป็นค่าชดเชยแก่โจทก์ทั้งห้า จึงเป็นไปตามเงื่อนไขที่กำหนดไว้ตามแผนบำเหน็จบำนาญดังกล่าว และถือว่าจำเลยได้จ่ายเงินบำเหน็จให้แก่โจทก์ทั้งห้าชอบตามแผนบำเหน็จบำนาญดังกล่าวแล้ว โจทก์ทั้งห้าจึงไม่มีสิทธิได้รับเงินบำเหน็จตามฟ้องอีก
ที่มา: กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา
หลักที่ได้ ข้อเท็จจริงย่อ และเหตุผลของศาล BEAR LAW เรียบเรียงจากย่อทางการ · ตรวจทบทวน 1 ก.ย. 2569
อ่านต่อในเว็บ BEAR LAWบันทึกฎีกา เปิดตัวบทที่อ้างถึง และถาม AI เรื่องฎีกานี้ได้
เปิดฎีกานี้ในเว็บ