BearLawคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7497/2568
คดีหมิ่นประมาทเป็นละเมิด ศาลฎีกาวินิจฉัยค่าสินไหมได้แม้ผู้เสียหายไม่ได้ฎีกา
หลักที่ได้
เมื่อคดีอาญาฟังว่าจำเลยหมิ่นประมาทโดยการโฆษณา การกระทำนั้นเป็นละเมิดและต้องชดใช้ค่าสินไหม ศาลฎีกามีอำนาจยกคดีส่วนแพ่งขึ้นวินิจฉัยให้สอดคล้องกับผลอาญาในฐานะปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย แม้ผู้เสียหายไม่ได้ฎีกาเพราะไม่ทราบคำพิพากษา
ข้อเท็จจริงย่อ
จำเลยหมิ่นประมาทผู้ร้องด้วยการโฆษณา ผู้ร้องขอให้ชดใช้ค่าสินไหมทดแทน แต่ศาลอุทธรณ์ภาค 1 ยกคำร้องส่วนแพ่ง ศาลชั้นต้นไม่ได้ส่งหมายนัดฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้ผู้ร้อง ผู้ร้องจึงไม่ทราบผลและไม่ได้ฎีกาเรื่องค่าสินไหม ก่อนคดีขึ้นสู่ศาลฎีกา
เหตุผลของศาล
- การหมิ่นประมาทโดยการโฆษณาที่พิสูจน์ได้ในคดีอาญาเป็นการละเมิดต่อผู้ร้องและก่อหน้าที่ชดใช้ค่าสินไหม
- ผู้ร้องไม่ได้ฎีกาเพราะไม่ได้รับหมายนัดและไม่ทราบว่าคำขอส่วนแพ่งถูกยก ไม่ใช่การละทิ้งสิทธิโดยรู้ผลคดี
- การทำให้ผลคดีส่วนแพ่งสอดคล้องกับคดีอาญาเป็นข้อกฎหมายเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย ศาลฎีกาจึงยกขึ้นวินิจฉัยได้
มาตราที่เกี่ยวข้อง
ย่อคำพิพากษาทางการ
เมื่อการกระทำของจำเลยเป็นการหมิ่นประมาทผู้ร้องด้วยการโฆษณาอันเป็นการกระทำละเมิด ซึ่งจำเลยต้องรับผิดชดใช้ค่าสินไหมทดแทนแก่ผู้ร้องซึ่งเป็นผู้เสียหาย แม้ผู้ร้องไม่ได้ฎีกาเรื่องค่าสินไหมทดแทน เพราะไม่ทราบว่าศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายกคำร้องขอให้ชดใช้ค่าสินไหมทดแทนของผู้ร้อง เนื่องจากศาลชั้นต้นไม่ได้ส่งหมายนัดฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 1 ให้ผู้ร้อง แต่เมื่อคดีขึ้นมาสู่การพิจารณาของศาลฎีกา ศาลฎีกามีอำนาจยกคดีส่วนแพ่งขึ้นวินิจฉัยเพื่อให้เป็นไปตามผลคดีอาญาได้เพราะเป็นข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยตาม ป.วิ.อ.มาตรา 195 วรรคสอง ประกอบมาตรา 225
ที่มา: กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา
หลักที่ได้ ข้อเท็จจริงย่อ และเหตุผลของศาล BEAR LAW เรียบเรียงจากย่อทางการ · ตรวจทบทวน 1 ก.ย. 2569
อ่านต่อในเว็บ BEAR LAWบันทึกฎีกา เปิดตัวบทที่อ้างถึง และถาม AI เรื่องฎีกานี้ได้
เปิดฎีกานี้ในเว็บ